Interview Renata

 

‘Shit, ik doe het gewoon! Niets is onmogelijk op wat voor manier dan ook’.

Gepassioneerd ondernemer, een bezige bij, altijd op zoek naar kansen en samenwerkingen. Ze is de vrouw achter én voor Renata Magazine, haar grote droom. Ze ís Renata Magazine. ‘Het leven is te kort. Als je iets wil doen, wacht niet, doe het nu!’

We zitten aan de keukentafel bij Renata thuis als de avondzon langzaam achter de groene haag in haar tuin zakt. Met een kop koffie in de hand zit ze enigszins gespannen tegenover me als ik de recorder op tafel leg. Ze glimlacht en ontspant als ik haar vraag naar het thema van dit eerste nummer ‘Inspiratie’.

Waarom dit thema en waar haal jij je inspiratie vandaan? ‘Ik word door zoveel zaken geïnspireerd. Het is vooral de manier hoe je in het leven staat of onderneemt. Daarom wilde ik dat graag als eerste thema. Inspiratie hoeft niet een succesvol persoon te zijn, maar dat kan juist ook doordat je iets hebt overwonnen, groot of klein maakt niet uit. Daar heb ik echt bewondering voor.’ Renata staat bekend als een zeer bezige bij. Na zeven jaar met heel veel passie, plezier en daadkracht als vrijwillig directeur van inloophuis WIJ-Allemaal te hebben gewerkt, is het begin 2018 tijd voor iets nieuws. Haar agenda is heel even leeg, maar wordt alweer snel gevuld met andere, nieuwe en bestaande activiteiten. Match Events, de ME Academie, Renata Magazine en ambassadeurschap bij WIJ-Allemaal.

Stilzitten is niet aan jou besteed? ‘Ik ben retenieuwsgierig en heb in het verleden dan ook heel veel gedaan. Als kind was ik een doener. Ik speelde al op jonge leeftijd bedrijfje. School interesseerde mij niet zo, ik wilde werken! Ik heb diverse opleidingen gedaan waarin ik mijn creativiteit kwijt kon, zoals de Mode Academie, kunstgeschiedenis en meer. Dat komt allemaal samen in Renata Magazine, het valt nu allemaal op zijn plek.’

Als je een keuze moet maken, wat vind je dan het allerleukste om te doen? ‘Daar hoef ik niet over nadenken; verbinden en creëren. In alle takken van sport. Meedenken, vooral achter de schermen, mensen zien groeien, een steentje bijdragen en meer. Het is een soort rode draad in mijn leven. Er ontstaat een idee waarmee je aan de slag gaat. Je creëert iets. Daarna komt het verbinden en samenwerken. Het geheel verspreidt zich als een kring in het water. Ik kan natuurlijk niet alles zelf, maar dat wat ik niet kan, verzamel ik om mij heen met mensen die dat wel kunnen. Omdat ik niet bang ben om te vragen, hoef ik ook niet alles te weten en te kunnen. Dat is zo leuk aan samenwerking.’

Tijd voor Renata? ‘Er is ook altijd tijd voor Renata. Als je zoveel geeft, krijg je ook veel terug. Zolang je geeft om mensen helpen en omdat je het leuk vindt, vergeet je nooit jezelf. Dat moet je overigens wel leren. Toen ik nog jong was heb ik al die stappen in dat proces moeten leren; grenzen bewaken, een kruis in je agenda zetten, leren nee zeggen. Als je daar een balans in hebt, is het ontzettend leuk om andere mensen te helpen.’

Spontaniteit en enthousiasme ‘Als ik twee woorden zou moeten aanwijzen die bij mij passen zijn dat inderdaad spontaniteit en enthousiasme. Als je op vrijdagavond aan mij vraagt ‘ga je mee naar Parijs’, dan ga ik met je mee. Ik vraag me nooit af hoe we iets moeten regelen en of het haalbaar is, we gaan gewoon! Het leven is toch een groot avontuur? Ik was overigens niet altijd zo. Ik was ooit het stille, observerende meisje achter in de klas. Dat is in de pubertijd wel veranderd. Dat heeft denk ik ook te maken met het feit dat mijn moeder niet ouder is geworden dan 60. Ik ben niet zielig, maar het heeft mij wel gevormd. Daar komt ook mijn haast vandaan. Als je wat wil, doe het nu. Het leven is te kort. Daarom maak ik nu het magazine. Shit! Ik doe het gewoon.’

Is dat ook iets dat je anderen mee wil geven? ‘Ja! Alles kan, altijd, als je maar wil. Dat daar consequenties aan zitten, tja, maar ga voor je droom. Niets is onmogelijk op wat voor manier dan ook. Ik ben een periode heel erg ziek geweest, mijn longen stopten ermee. Ik heb alles weer opnieuw moeten leren. Ik ging van een zeer actieve, zevendaagse werkende ondernemer naar tot niets meer kunnen. Het lijf was gewoon op. Ik heb een jaar gerevalideerd met tussenposes. Ik heb toen geleerd om los te laten en ben er veel sterker uitgekomen dan daarvoor. Daardoor ben ik wel beter voor mijzelf gaan zorgen.’

Vanuit je enthousiasme begin je aan iets waarvan je niet weet hoe het eindigt, zo ook Renata magazine. dat houdt je niet tegen? ‘Ik word er niet onzeker van, ik vind dat juist leuk. Het is geen naïviteit, natuurlijk denk ik ergens wel over na. Het idee ontstaat, je ervaart, je voelt, je denkt en als het blijft hangen, als er kriebels in mijn buik zitten en blijven, dan ga ik ermee aan de slag. Dat wil niet zeggen dat al mijn ideeën ook gelukt zijn, maar ik zie het als een leerschool. De weg er naartoe is nog veel belangrijker dan het eindproduct, ondanks het vallen en opstaan. Met die insteek ben ik ook aan Renata Magazine begonnen. Onzekerheid zit hem niet in wel of niet kunnen, dat vraag ik mij niet af, het loopt zoals het loopt, en gaandeweg verander ik de weg voor mijzelf. Wat is tenslotte het ergste dat mij kan overkomen. Dat het mij niet lukt? Dan heb ik het in ieder geval gedaan.’

Naast je ondernemerschap heb je ook een druk privéleven. Dat weet je goed af te schermen. Is dat bewust? ‘Ik ben een open boek en maak graag verbinding met mensen. Maar ja, Ik kies er wel bewust voor om mijn kinderen, kleinkinderen en bonuskinderen een beetje af te schermen. Ik stond en sta nog regelmatig in de picture. Ik vind het fijn om dan ook nog iets voor mijzelf te hebben. Ik heb gekozen voor dit leven, mijn kinderen en kleinkinderen niet.

Ik ben daarom echt een tijger voor mijn man en kinderen. Bovendien wil ik graag een bepaalde controle houden.

Ik ben mij onbewust, bewust dat er op een bepaalde manier naar mij gekeken wordt. Naast ons gezin houd ik van reizen, met vrienden en familie uit eten gaan, samenzijn. Gewoon leuke dingen doen. Eigenlijk ben ik heel saai, haha!’

Interview Janette

 

 ‘Ik word geïnspireerd door verhalen en dit blad is echt wel uniek’

Stilzitten staat niet in haar woordenboek. Janette Visser is visagiste, medisch dermatograaf, vrijwilliger bij een inloophuis voor mensen met kanker en actief voor de theaterstichting in ‘haar’ dorp Broek in Waterland. Een duizendpoot dus en de uitgelezen persoon om samen met Renata Willems dit magazine-avontuur aan te gaan, zo bleek.

‘Ik word gewoon enthousiast van meerdere dingen en was altijd op zoek naar dat ene wat ik dan zou doen als-ik-later-groot-was. Maar inmiddels weet ik dat ik het juist heerlijk vind om op allerlei vlakken aan het werk te zijn.

Als visagiste en styliste voor bladen, zit ik in een hele andere rol dan wanneer ik voor onze geweldige theaterstichting bezig ben. We organiseren een keer in de twee jaar een waanzinnig Huiskamerfestival. Het geeft enorm veel voldoening als die retro lampenkappen weer door het hele dorp hangen en het publiek blij wordt van al die mooie kleine voorstellingen op locatie. Het blijkt juist heel inspirerend te zijn om licht en ‘zwaar’ te com-bineren.’

INLOOPHUIS

En met ‘zwaar’ doelt ze op het werk in haar eigen studio als medisch dermatograaf waar ze naast het behandelen van littekenweefsel van onder andere brandwonden, operaties en automutilatie, vooral ook vrouwen die borstkanker hebben gehad behandeld. ‘Ik ben vrijwilliger in een inloophuis voor mensen met kanker en daar zag ik wat het tatoeëren van tepels kan doen voor vrouwen die ziek zijn geweest. Ik vond dat zo mooi om te zien, dat ik meteen wist: dat wil ik ook leren.’ Dat het zo heeft moeten zijn, bleek toen ze zelf borstkanker kreeg. ‘Nu weet ik helemaal wat die vrouwen doormaken en kan ik nóg meer met ze meeleven als ik mijn werk doe. Het is namelijk veel meer dan alleen een tatoeage, het raakt je diepste wezen als vrouw en ik vind het een eer als ik er ook maar een klein beetje aan kan bijdragen dat ze zich iets beter voelen na zo’n heel circus. Dat is echt heel dankbaar werk.’

LATER IS NU

En dan nu een magazine. ‘Ik hou van mensen verbinden en dingen creëren, dus dit magazine past helemaal in mijn straatje. Na een aantal brainstormsessies met Renata was ik al snel overtuigd van de kracht van dit magazine en ging er meteen mee aan de slag. Dat zit gewoon in mijn DNA, dus voor ik het wist was ik een van de makers. De regie in handen nemen, mensen een beetje optillen, dat vind ik echt fijn en leuk om te doen. Ik word geïnspireerd door verhalen en dit blad is wel echt uniek. De boodschap die we uitdragen over sterke vrouwen, die dingen voor elkaar krijgen, dat doen we dus zelf ook.’ Ze vullen elkaar mooi aan de dames. ‘Ik ben heel creatief, maar minder zakelijk en bij Renata is het denk ik net andersom, dus dat is de perfecte match. Weet je, later is nu. Nu meer dan ooit. En dus is het heel tof om te zien hoe alles wat ik in het leven heb geleerd en meegemaakt, nu allemaal samenkomt in dit mooie, glanzende avontuur.’